اولین اکران رسمی مستند خاطره نی آوران در انجمن مستندسازان سینمای ایران ؛

یکشنبه ۱۰ آبان ۱۳۸۸؛ ساعت ۱۷:۳۰. خانه سینما

نوشته : وحید فرازان

http://vafa48.persianblog.ir/post/197/

سه فیلم مستند از هادی آفریده به نام‌های "مراسم صبحگاهی" ، "نقل گردآفرید" و "خاطره نی‌آوران" در این جلسه نمایش داده شد. "مراسم صبحگاهی" مستند کوتاهی است که با تدوین هم ‌زمان دو واقعه، داستانی کوتاه را بیان می‌کند. صبحگاه دختران دبستانی که شامل قرائت قرآن و دعا و ...است، در کنار نمایش ترافیک سرسام‌آور تهران که هر لحظه بر حجم ماشین‌ها و آدم‌ها افزوده می‌شود. دیالوگی که بین دختری جامانده از صبحگاه با ناظم مدرسه رد و بدل می‌شود ، دقایق آخر و تیتراژ پایانی فیلم را پوشش می‌دهد. این گفتگو به تماشاگر می‌گوید که نه دختر از این جاماندگی ضرری دیده و نه ناظم می‌تواند نظمی در این شهرشلوغ و بی‌نظمی مدرسه ایجاد کند، البته در این میان بی‌تقصیری  دختر نمایان‌تر است. "نقل گردآفرید" را برای چندمین بار بود که می‌دیدم و بعد از اولین اکران آن، مطلبی کوتاه درباره آن نوشته‌ام. اما "خاطره نی‌آوران" که آخرین کار آفریده است، به بهانهٔ سی‌سالگی انقلاب اسلامی پنجاه و هفت، ساخته شده است. سوژه اصلی این مستند بیشتر بیان حکایت‌ها و وقایعی است که در مجموعه کاخ‌های موجود در این منطقه از شمال تهران اتفاق افتاده است. این کاخ‌ها که محل زندگی آخرین شاه ایران بوده، به واسطه نفوذناپذیر بودن در قبل از انقلاب پنجاه و هفت، بیشتر به معمایی برای اهالی آنجا تبدیل شده است. دو شخصیت در این مستند نقش اصلی را بازی می‌کنند. یکی فاتحی ـ شاه حسینی ـ که این کاخ را در میان هیاهوی بهمن پنجاه و هفت با مشارکت دیگران تصرف کرده و اکنون نگهبان درب اصلی کاخ موزه نیاوران است و دیگری کسی که خدمتکاری خانه‌زاد در کاخ بوده ـ مرادی - و تا آخرین لحظات حضور شاه در این کاخ او هم شاهد ماجراهای اتفاق افتاده بوده است. هر کدام از این شخصیت‌ها از دید خود به ماجرایی می‌پردازند که در جریان انقلاب و تصرف کاخ‌ها و بعد از آن اتفاق افتاده است. شاه حسینی نگهبان، همراه با راهنمای کاخ، هر دو معتقدند که با تصاحب این کاخ هیچ ضرر و زیانی به کاخ وارد نشده و همه اشیاء و متعلقات سلطنتی هنوز هم در جای خود هستند، ولی آقای مرادی با دیدن دوبارهٔ کاخ و خرابی‌های بسیار آن، که به واسطه دوربین کارگردان از دید تماشاگر نیز پنهان نیست، اینجا را ویرانه‌ای از شکوه و عظمت آن سال‌ها می‌داند. شاه حسینی از چگونگی تصرف کاخ می‌گوید و مرادی از واگذاری اینجا توسط شاه و گارد محافظش. استفاده از تصاویر آرشیوی آن سال‌ها و همچنین صحبت دیگر اهالی نیاوران، در میان تعریف‌های این دو کراکتر اصلی، به زنده شدن آن فضاها و وقایع بسیار کمک کرده است. اما سرآخر کفه "مرادی" بر "شاه حسینی" می‌چربد و به نوعی او غالب است نه مغلوب. با این که متصرفین و فاتحین ابتدا از دست نخوردگی و سالم ماندن کاخ می‌گویند، ولی سرآخر آن‌ها هم معترفند که نه آنچه که در کاخ‌ها در زمان تصرف وجود داشته همان‌هاست و نه نگهداری بایسته و شایسته‌ای از این مجموعه کاخ‌ها بعد از تصرف تاکنون صورت گرفته است. این خرابی‌ها هم در میان کاخ‌ها و محوطهٔ بیرون نمایان است و هم در جزییاتی که دوربین کنجکاو کارگردان از خرابی‌های کاشی‌کاری‌ها و گچ‌بری‌ها و... از درون کاخ‌ها به ما نشان می‌دهد. به نظرم بیشترین سعی کارگردان در این مستند، نمایش نوعی زوال تدریجی در آرمان‌هاست.  فاتحی که به نگهبانی جزء تبدیل شده و حالا می‌خواهد چشم مسئولینی که سوار بر مرکب‌های گرانقیمت از جلوی او رد می‌شوند را در بیاورد؛ ساختمان‌هایی که در مقایسه با سال‌های رونق این مجموعه، تبدیل به شبحی از آن زمان شده‌اند... سکانس پایانی فیلم به نوعی بازگشت به فیلم مستند "مراسم صبحگاهی" است. مراسمی که ناظم مدرسه‌ای ابتدایی سعی دارد در سرمایی زمستانی به بچه‌هایی که هیچکدامشان گوش بدهکاری به حرفهایش ندارند، شکسته بسته از وقایعی بگوید که در دهه فجر پنجاه و هفت اتفاق افتاده است و باید به واسطه آن وقایع هر سال جشنی برپا کنند. آیا این بچه‌ها هم شاه حسینی‌ها و مرادی‌های آینده این مملکت هستند؟ غالب و مغلوبی که تماشاگران با مرور خاطراتشان درمیابند که هیچ کدام نتوانسته‌اند به آرمان‌های خود دست یابند و حالا در پیری یافته‌اند که هر دو ایشان به نوعی بازی‌خورده‌اند. از برجستگی‌های "خاطره نی‌آوران" غیر از کارگردانی حساب شده، باید از موسیقی خوب و تدوین فکرشدهٔ آن هم یاد کرد. به امید دیدن کارهای بیشتری از این کارگردان جوان سینمای مستند ایران.

نوشته شده توسط هادي آفريده در شنبه ۲۳ آبان ۱۳۸۸ |

برای ثبت در تاریخ فیلم کوتاه ایران

به مناسبت افتتاح بیست و ششمین جشنواره فیلم کوتاه ایران

خاطره نی آوران" توقیف شد

یادداشت هادی آفریده

به گزارش ایسنا :  این یک سند است برای ثبت در تاریخ فیلم کوتاه ایران از زبان کسی که در سیستم سینمای کوتاه و مستند ایران یک دهه بعنوان فیلمساز درگیر بوده و هست .

این یادداشت را به مناسبت 26 جشنواره فیلم کوتاه تهران و حذف فیلم مستند "خاطره نی آوران" توسط آن جشنواره می نویسم، می نویسم تا تاریخ بداند در این دوران در انجمن سینمای جوانان ایران که اساس اساسنامه آن برحمایت، تجربه گرایی و جسارت شکل گرفته امروز کوچک و حقیر شده است، البته امروز فقط منظور این دوره جشنواره نیست، اصولا معتقد هستم در دوره جدید مدیریت جشنواره فیلم کوتاه تهران و انجمن سینمای جوانان ایران جناب آقای ناصر باکیده ماشین بزرگی طراحی و راه اندازی کردن که با جسارت و تجربه گرایی و نوعی دیگر دیدن، نوعی دیگر حرف زدن  و نوعی دیگر فکر کردن این ماشین مقابله می کند.

در این دوران ماشین سانسور غیر قانونی جشنواره فیلم کوتاه تهران نیز طراحی و راه اندازی شد. این ماشین نتیجه کوتاه بینی و عدم روحیه جسارت پذیری جشنواره است. این ماشین برای اینکه اندیشه جسور و تجربه گرای سینمای جوان را غیر جسور و خنثی به  تصویر درآورد می آیند فیلم هایی که بعد از انتخاب هیات های انتخاب در دبیرخانه جشنواره پذیرفته می شود را تحویل آن ماشین می دهند و آن ماشین بر اساس حال و هوایی مدیران بالاتر سینما که الان از چه طعم و رنگی خوششان می آیند روانشناسی میکنند و فیلم هایی که نمی خواهند را حذف می کند و انگار نه انگار این فیلم ها توسط هیاتی به نام هیات انتخاب ، انتخاب شده است.

می دانم امسال مستند "خاطره نی آوران" بنده و چند فیلم دیگر نیز توسط ماشین سانسور جشنواره قبل از ارائه به اداره کل نظارت ارزشیابی وزارت ارشاد توسط جشنواره حذف شده است ، وقتی که متوجه شدم فیلم بنده حذف شده و به انجمن سینمای جوانان  مراجعه کردم گفتند که اداره کل نظارت و ارزشیابی به فیلم پروانه نمایش نداده است. وقتی به اداره کل نظارت و ارزشیابی می روم آنها می گویند: اصلا ما فیلم شما را ندیدیم ! و اینجاست که تازه کپی فیلم را به اداره کل صدور پروانه نمایش می دهم و خدا نکند برای یک فیلم یا اثر هنری در این کشور جَو سازی شود. نتیجه معلوم است فیلم پروانه نمایش نمی گیرد و امروز مستند "خاطره نی آوران" توقیف شده است !

حالا اینجا این پرسش مطرح می شود که جشنواره فیلم کوتاه تهران بر اساس چه مجوزی فیلم ها را بازبینی نظارت و ارزشیابی می کند ؟ و مگر این کار فقط وظیفه اداره کل نظارت و ارزشیابی نیست ؟

فیلم "خاطره نی آوران"  فیلمی است که از طرح ، فیلمنامه ، بودجه ، راش ، راف کات و فاین کات در همین سیستم دولتی ساخته شده ، اما جَو سازی کردن جشنواره فیلم کوتاه تهران برای اینکه امپراطوری خودش را در این روزهای پر تردد و پر رفت و آمد مدیران از دست ندهد می آید و بیش از یک سال زندگی و فیلم من را به نابودی می کشد، جشنواره ای که می آید بعد از بیش از 25 سال از حیات برگزاری نشانه برگ و آرم سبز جشنواره را از فرم های ثبت نام و فراخوان جشنواره حذف می کند و فراخوان جشنواره بعد از 25 سال قهو ه ای چاپ می شود و به رنگ و نشانه جشنواره رحم نمی کند و همه چیز را زیر سوال می برد، دارد به ما می گوید که به هر قیمتی باید مدیر بود چه فیلمساز نابود بشود و چه بجای نشانه جشنواره گوشت کوب چاپ بشود !

سالهای قبل گذشت و امسال نیز می گذرد و می دانم فیلم های دیگری مثل فیلم من حذف شده و فیلم های زیادی نیز برای اینکه در جشنواره نمایش داشته باشند باید سانسور و تکه تکه شوند. اما چیزی که می ماند خاطره تباه شدن و نابودی انجمن سینمای جوانان ایران و جشنواره فیلم کوتاه تهران است که روزگاری نه خیلی دور با پشتوانه جوانان هنرمند پرچم دار سینمای نوین ، اندیشمند و جسور ایران زمین بوده است و امروز روبه روی همان جوانان است و جلب نظر از هر دیدگاه ، مدیر و سیستمی را می پذیرد بجز جوانانی که اگر نباشند انجمنی نیست که جشنواره فیلم کوتاه تهران باشد و اگر جشنواره نباشد مدیری نیست که بتواند بر تخت امپراطوری خود بنشیند .

مرتبط :

مطلب روزنامه اعتماد درباره محافظه کار شدن جشنواره فیلم کوتاه تهران

http://www.etemaad.ir/Released/88-08-17/184.htm

یا به وبلاگ همشهری کاوه مراجعه کنید

http://www.citizenkaveh.com/1388/08/

نوشته شده توسط هادي آفريده در چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۸۸ |

هادی آفریده از فیلمسازان فعال سینمای مستند و فیلم کوتاه ایران در بیمارستان بستری شد. به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» آفریده از روز گذشته به علت بیماری آنفولانزا در بیمارستان «تهران» بستری است.هادی آفریده فعالیت هنری را از 1377 با نویسندگی و کارگردانی تئاتر در گروه کارگردانی نمایش‌های دکترقطب الدین صادقی و گروه‌های مطرح تئاتری ایران مانند: بهزاد فراهانی، هادی مرزبان، میکائیل شهرستانی و... آغاز کرد.  آفریده از 1380 با حضور در انجمن سینمای جوانان ایران وارد عرصه فیلمسازی شد. وی فیلم‌های: نارنجی، سوت، پدر، زیر درختان کاج، فرزندان باغچه‌بان، مراسم صبحگاهی، نقل گردآفرید و خاطره نی‌آوران را در کارنامه دارد. علاوه بر این نگارش چندین عنوان فیلمنامه داستانی و مستند، مجموعه مقالات درباره سینمای مستند و کوتاه ایران در مجلات فرهنگی، هنری و وب‌سایت‌های سینمایی، عضویت در هیات انتخاب دوازدهمین جشن بزرگ سینمای ایران، عضویت در هیات داوری دومین همایش تصویر عاشورا، عضویت در هیات انتخاب و مدیریت کمیته پژوهش هفته فرهنگی فیلم کوتاه و مستند باغ فردوس از دیگر فعالیت‌های وی در این حوزه است.  هادی آفریده در بیمارستان «تهران» واقع در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، طبقه چهارم، اتاق 414 بستری است.

در حال حاضر هم هادی آفریده در بیمارستان بستری هست و این پست رو من برادر هادی در بلاگ گذاشتم

نوشته شده توسط هادي آفريده در سه شنبه ۱۲ آبان ۱۳۸۸ |

مستند خاطره نی‌آوران ساخته هادی آفریده در خانه سینما نمایش داده می‌شود. به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» این مستند روایت محمدرضا مرادی ظروفچی، خدمه گذشته کاخ سلطنتی و جمال شاه‌حسینی عضو کمیته تصرف کاخ و نگهبان امروز کاخ موزه نیاوران از وقایع تصرف و خاطره‌های گم شده مهم‌ترین کاخ سلطنتی ایران پس از گذشت 30 سال است.  برخی عوامل این فیلم عبارتند از: طراح، محقق و کارگردان: هادی آفریده. تصویر: محمد عاشقی. تدوین: حمید نجفی‌راد. صدا: محمدرضا سرمدی. آهنگساز و نوازنده کمانچه : حمیدرضا آفریده.‌ تهیه‌کننده: هادی آفریده و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی.
خاطره نی‌آوران  یکشنبه 10 آبان ساعت ۱۷:۳۰ در خانه سینما ویژه جامعه اصناف خانه سینما - خبرنگاران و دانشجویان نمایش داده می‌شود.

نوشته شده توسط هادي آفريده در جمعه ۸ آبان ۱۳۸۸ |